Schaaklokaal Het Looks
A game of art
De oprichters van ChessLooks Lier
Previous Next
Schaaklokaal Het Looks Schaaklokaal Het Looks
A game of art A game of art
De oprichters van ChessLooks Lier De oprichters van ChessLooks Lier

Dobbelsteen 2018

Het was drummen, dat is het minste wat je van ons eerste ChessLooks-dobbelsteenkampioenschap mag zeggen. Zowel letterlijk als figuurlijk. Door een miscommunicatie (waarvoor onze excuses) konden we niet terecht in ons normale speellokaal en mochten we een verdieping lager in Chevalier spelen. Een mooi zaaltje maar met in totaal 20 inschrijvingen en nog wat toeschouwers aan de zijlijn was het wel érg gezellig druk.

Door wat goede wil van alle partijen lukte gelukkig ook dit nog wonderwel. Uiteindelijk besloten Erik en Patrick aan de kant te blijven om alles in goede banen te leiden. Hierdoor klokten we af op 18 deelnemers en dus werd er in 3 groepen van 6 gespeeld.

Eerst volgde een woordje uitleg over de spelregels van dobbelsteenschaak. De essentie: dobbelsteenschaak is een vorm van schaken waarbij de geluksfactor erg groot is en de zwakste dus van de sterkste kan winnen. Wat het dus voor iedereen interessant maakt, jong, oud, zwak, sterk. Iedereen kan van iedereen winnen. Nog een glaasje bubbels of fruitsap er bij (de meeste heren schakelden al snel over op één van de lekkere Het Looks-biertjes) en het tornooi kon beginnen.

In tegenstelling tot gewoon schaken waarbij heilige stilte de norm is leek het hier bij momenten op een schoolrefter tijdens de middagpauze. Enthousiaste leerlingen die zich een hele voormiddag koest hadden moeten houden en zich nu mochten laten gaan. Bij momenten overstemden we zelfs de muziek van het feestje boven ons. Gelach, gebabbel en een (niet zo) occasionele vloek: het was zalig om iedereen bezig te zien.

In groep A stond er geen maat op Adriaan, de papa van Lore. Met 5/5 dobbelde hij zich soeverein naar de eerste plaats. Tibo haalde 3/5 en werd daarmee mooi tweede.

In groep B was de strijd ongemeen spannend. Daar eindigden liefst 3 deelnemers op de eerste plaats met 4/5: Robbert, Rudi en Pieter.

In groep C eindigden 2 deelnemers gelijk op de eerste plaats: Willy en Sepp. Sepp maakte hiermee zeker een mooie entree want voor hem was het zowaar de allereerste keer dat hij naar onze club kwam!

Groep A       Groep B       Groep C
1. Adriaan 5/5      1. Robbert 4/5       1. Sepp    4/5
2. Tibo    3/5      2. Rudi    4/5       2. Willy   4/5
3. Pierre  3/5      3. Pieter  4/5       3. Louis   3/5
4. Diana   2/5      4. Katrien 2/5       4. Louise  2/5
5. Danny   1/5      5. Dieuwke 1/5       5. Jessie  2/5
6. Peye    1/5      6. Lore    0/5       6. Kato    0/5

Graag zou ik er ook even de aandacht op willen vestigen dat van bovenstaand lijstje deelnemers bijna de helft van het vrouwelijk geslacht is: niet minder dan 8 van 18 deelnemers zijn dames. In het schaken - dat toch nog altijd een beetje een mannenbastion is - is dit redelijk ongezien. We kunnen hier alleen maar heel blij mee zijn

Iets wat we ook tof vonden was dat er verschillende ouders meespeelden. En ze deden dat bijlange na niet slecht: een enthousiaste Diana en dito Katrien bijvoorbeeld eindigden netjes in de middenmoot. Go mama's!

Omdat de avond al erg opgeschoten was besloten we de finale een beetje in te korten. Alle deelnemers die op de eerste plaats waren geëindigd mochten meedoen aan de superfinale: een paardenrace. Bedoeling was om het paard zo snel mogelijk van h1 naar a8 te manoeuvreren. Wie het eerst 6 keer een '2' gooide mocht zich tot allereerste ChessLooksdobbelsteenclubkampioen - een heel mondvol die titel - kronen.

In die superfinale ging het dus tussen Adriaan, Robbert, Rudi, Pieter, Sepp (Tibo fungeerde eventjes als plaatsvervanger) en Willy. Laatstgenoemde had het meeste geluk met z'n worpen en mag zich dus een jaar lang dobbelsteenclubkampioen noemen. Proficiat! Pieter werd vice-dobbelsteenclubkampioen en Rudi vervolledigde het podium met een mooie bronzen plak.

Eindstand superfinale:
1. Willy
2. Pieter
3. Rudi
4. Robbert
5. Adriaan
6. Sepp/Tibo

Na afloop - cliché o cliché - niets dan tevreden gezichten, zowel bij de deelnemers als bij de organisatoren. Het nieuwe jaar had nauwelijks beter ingezet kunnen worden. Jeugdleden en bijhorende mama's en papa's trokken stilletjesaan naar huis. En wat doen 'die hard'-schakers na afloop van een tornooi? Nog meer schaken natuurlijk. En uiteindelijk - na het gezamenlijke opruimen - werd er beneden natuurlijk nog het obligate rondje gedronken. Zelden zo hard gelachen in Het Looks.